| تبليغات | X |
شعر آبادان
 کلیه شعرای موجود در این وبلاگ متعل به صاحب این وبلاگ می با شد لطفا پس از کپی کردن نام این وبلاگ و نویسنده را هم نیز بنویسید
خدایا به من آرمشی عطا فرما تا بپذیرم: آنچه را که نمی توانم تغییر دهم. شهامتی ده: تا تغییر دهم آنچه را که می توانم. بینشی ده: که تفاوت این دو را بدانم. و فهمی ده: که متوقع نباشم تمام مردم دنیا مطابق میل من عمل نمایند. |
دیو وقتی شنیدم صدایت... احساس زشتی به من می گفت: تو زیبایی ... و باید نمود برات جان فدایی حیف که عشق من تنهائیست در خیالم فرشته ای خدایی است همه تلاشم برای سیاهیست آری... من دیوم با دنیای شما غریبم این همه زشتی کجا دیدم ؟؟ در دنیای دیوان کی رها کنیم در خیابان به امید خدایان معصوم کودکان را لااقل می گوییم : دیویم به عمر عشق و احساس ندیدیم سیاه صفت و دشمن سپیدیم آری من دیوم اما از شما ها ترسیدم همچو اسبی ز دنیایتان رمیدم تا به افسانه سرزمینی رسیدم در آنجا همه چیز جابه جا بود دیو پایین و آدمی بالا بود نمی دانم... چه چیز انسان را دیو نمود که حتی خدا را نمی کرد سجود
وقتی شنیدم صدایت ... زیبا احساسی می گفت : باید شوم جدایت ...
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
|
 
|