| تبليغات | X |
شعر آبادان
 کلیه شعرای موجود در این وبلاگ متعل به صاحب این وبلاگ می با شد لطفا پس از کپی کردن نام این وبلاگ و نویسنده را هم نیز بنویسید
خدایا به من آرمشی عطا فرما تا بپذیرم: آنچه را که نمی توانم تغییر دهم. شهامتی ده: تا تغییر دهم آنچه را که می توانم. بینشی ده: که تفاوت این دو را بدانم. و فهمی ده: که متوقع نباشم تمام مردم دنیا مطابق میل من عمل نمایند. |
شهر من شهر من... شهری با صفا زده بر آن فقر دامن هر روز که می گذرم از این کوچه فتاده بر زمین یکی سوژه کودکی ژنده پوش غم گین و بی کس می کنم احساس مسئولیت من که چرا او مانده با این پیراهن نیست برای تربیتش یکی دامن پس عدالت کجاست ؟ که اینچنین از ما جداست او کیست ؟ زاده هوس شیطانی یک مرد طمئه روزگار بی روح و سرد شده از زندگی طرد گفتم مگر او چه کرده ؟ که روز گار برایش نامرده در کدام دو راهی اشتباه رفته که سر تا پایش را غم گرفته مگر او چه کرده؟ که باید شود یک برده آینده کجایی؟؟؟؟ به سوی او هم می آیی؟ دوست دارم نکند عشق را گدایی اینان زادگان عدالتند برای ایرانیان مایه خجالتند و آرام عبور می کنم از کنارش بی آنکه او مرا آید به یادش اما با لبخند **************************************************************** عیدتون مبارک نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
|
 
|